تو!!...من!!..ما؟؟
تو وسعت تمام بهاري
من كوتاه نسيم تلخ پاييز
انبوه سبز غربتت را بر من ببار
تا طعم تلخ برگ هاي زرد فصل را از ياد ببرم
هنوز از نگاه كردن به چشمهاي تو هراسناكم
مي ترسم جادوي چشمان آتشين تو
تمام استواري ام را بدزدد
مي ترسم در عمق آبي چشمانت غرق شوم
آري بهترين من
هنوز هم از جادوي چشم تو گريزانم
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مرداد ۱۳۸۸ ساعت 20 توسط مهیار بهروزنیا
|
میکس وار، گاهی ترکیبی از یک یا چند رنگ، گاهی ساختاری از یک یا چند فکر، همیشه مهم این نیست که چگونه و چرا، گاهی تنها و تنها، آمیخته شدن ساختار هر فکر با رنگ دلخواهش زیباست.