فریاد ...
یاران ناشناخته ام
چون اختران سوخته
چندان به خاک تیره فرو ریختند سرد
که گفتی
دیگر
زمین
همیشه
شبی بی ستاره ماند
آنگاه
من که بودم
جغد سکوت لانه ی تاریک درد خویش
چنگ ز هم گسیخته زه را
یک سو نهادم
فانوس برگرفته به معبر درآمدم
گشتم میان کوچه ی مردم
این بانگ بر لبم شرر افشان:
«آهای
از پشت شیشه ها به خیابان نظر کنید!
خون رابه سنگفرش ببینید!...
این خون صبح گاه است گویی به سنگفرش
کاینگونه می تپد دل خورشید
در قطره های آن..
خورشید زنده است
در این شب سیاه
آهنگ پرصلابت تپش قلب خورشید را
من
روشن تر
پر خشم تر
پر ضربه تر شنيده ام از پيش...
از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد
از پشت شيشه ها
به خيابان نظر كنيد!
از پشت شيشه ها به خيابان
نظر كنيد!
از پشت شيشه ها...!!!»
پ.ن:بترسيد از اين همه خروش ما ...
میکس وار، گاهی ترکیبی از یک یا چند رنگ، گاهی ساختاری از یک یا چند فکر، همیشه مهم این نیست که چگونه و چرا، گاهی تنها و تنها، آمیخته شدن ساختار هر فکر با رنگ دلخواهش زیباست.