بنِشین پای حرف های دلم . شرح یک عمر درد تنهایی ست

یک قدم دورتر برو ای دوست. آتش از دورتر تماشایی ست

نه به آبی. نه خاک. نه نَمی . شعله ام کم نمی شود ای داد

از درون گُر گرفته ام مردم. هیزم ام طعنه های هر جایی ست

نسل من نسل سوخته است آری. شعر من بانگ اعتراض من است

ولی ای وای پاسخ آن ها . یک قفس خنده ی دل آزاری ست

پی ِ هر روز درد ِ بی درمان. پشت لبخندهای چرک و سیاه

از تعفن گذشته این برکه. آرزویش خیال مردابی ست

مرد عابر محبت ات چند است؟ یک پیاله شراب دل داری؟

خسته ام از تمام بی کسی ام. نفسم تشنه ی تمنایی ست

آی پنهان میان لفظ قلم. با تو ام  آی مرد دیروزی!

بوی بیراهه می دهد چشم ات. آفتاب ات چقدر تکراری ست

این همه گفته اند دل خوب است. خوب بودن ترانه ی نابی ست

ولی افسوس در زمانه ی ما . جنس خوبی همیشه قلابی ست

خوب بودن نمی خرند امروز . خواه ارزان شود و یا نشود

طعم مردانگی فراموش و . جای مردانگی چه بد خالی ست!!!

                                                                                          - پری -

.

.

+ تمام حالم توی همین عکس بالا خلاصه شده ... !