سکوت سرد این لحظه ها را به تو میسپارم

و از سوی آینه، من را فرا میخوانم

من راز گل سرخ را نفهمیدم

تلخی پر آشوب این لحظه ها نگذاشت

شیرینی بوسه ات را باور کنم

مرا ببخش،

اکنون تو را به آینه می سپارم

شاید روزی تو نیز راز آینه را بفهمی...!

                                                         <<  مهیار >>