سکوت
سکوت سرد این لحظه ها را به تو میسپارم
و از سوی آینه، من را فرا میخوانم
من راز گل سرخ را نفهمیدم
تلخی پر آشوب این لحظه ها نگذاشت
شیرینی بوسه ات را باور کنم
مرا ببخش،
اکنون تو را به آینه می سپارم
شاید روزی تو نیز راز آینه را بفهمی...!
<< مهیار >>
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم دی ۱۳۸۹ ساعت 22 توسط مهیار بهروزنیا
|
میکس وار، گاهی ترکیبی از یک یا چند رنگ، گاهی ساختاری از یک یا چند فکر، همیشه مهم این نیست که چگونه و چرا، گاهی تنها و تنها، آمیخته شدن ساختار هر فکر با رنگ دلخواهش زیباست.