پس من کو؟
هميشه بايد يه گوشه دنج باشه
كه آدم رو به هيچ خاطره مشترك دور و نزديكي
با آدم هايي كه ديگه نيستن يا هستن نبره
يه آهنگي كه فقط براي تنهايي خود خودت ساخته شده
باشه و يه گوشه هايي حتي اگه پرت و تاريك
تو ضمير نا خودآگاهت براي خودت داشته باشي
بدون تلنباري از خاطره هاي نوستالژيك
كه يه روزي نياد كه دور و برت و نگاه كني
و وسط يه مشت فايل و كاغذ پاره . . . پس من كو؟؟؟؟
كه آدم رو به هيچ خاطره مشترك دور و نزديكي
با آدم هايي كه ديگه نيستن يا هستن نبره
يه آهنگي كه فقط براي تنهايي خود خودت ساخته شده
باشه و يه گوشه هايي حتي اگه پرت و تاريك
تو ضمير نا خودآگاهت براي خودت داشته باشي
بدون تلنباري از خاطره هاي نوستالژيك
كه يه روزي نياد كه دور و برت و نگاه كني
و وسط يه مشت فايل و كاغذ پاره . . . پس من كو؟؟؟؟
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 9 توسط مهیار بهروزنیا
|
میکس وار، گاهی ترکیبی از یک یا چند رنگ، گاهی ساختاری از یک یا چند فکر، همیشه مهم این نیست که چگونه و چرا، گاهی تنها و تنها، آمیخته شدن ساختار هر فکر با رنگ دلخواهش زیباست.