همیشه سیاه و سفیدیم

خیابونی

از قدیما اینجوری بودیم

عاشق شب و سکوتش

یه رگه تلخی همیشه چاشنی شادیامون بوده

همیشه خودمون بودیم و یه جورایی آرزوهاتون واسه ما خاطره شده

بالا پایین زیاد داشتیم  و کم و زیاد

ولی هیچوقت جا نزدیم و رفتیم جلو

جنگیدم واسه خواسته هام

زمین خوردم ولی پا شدم..

خلاصه نه قسطی زنده ایم نه اهل قصه ایم..

حرف دل زیاده، ولی کو گوش شنوا؟!!