گم گشته ...
چه فرقی می کند گم گشته باشیم یا همیشه راهی برای پنهان کردن کثافت کاری هایمان فراهم باشد، مهم هم نیست که فکرمان چگونه پیش می رود چون اینجا همچین استفاده ای هم ندارد بجز در این وبلاگ ها یا مثل بعضی ها یواشکی پشت میکروفونِ استادیو، و بعد داد و بیداد خیلی ها ...
چه فرقی می کند در انتظار یک تکه نون باشیم یا زندگیمان، هر دو اینجا زمان هدر دادن است، بهتر است پی پارتی بازی باشیم تا از نان شب شاید هم نیمه شبمان نمانیم ...
چه فرقی می کند نماز بخوانیم یا نخوانیم زمانی که از ۷۰ میلیون انسان بی چهره شاید هزار تامان بیشتر نمیدانیم چه می گوییم و چه فرقی میکند وقتی نماز را هم برای نان شبمان می خوانیم نه برای دلمان ...
چه فرقی می کند تو این را با لهن توهین آمیز بخوانی و به جایی بر بخورد که سر شار از درد جسمی و معنوی شوی و یا از دید من بنگری و ببینی که چگونه می شود در این میان حرفی ساخت بدون نیاز به فکر، فکر کجا بود، اینجا از در و دیوار گلایه می بارد ...
چه فرقی می کند مادری فرزندش را زنده به گور کند، یا مادری کاری کند که فرزندش آرزوی مرگ کند روزی هزار بار ...
چه فرقی می کند گم گشته باشیم یا ندانیم پشت کدام کثافت کاریمان می توانیم پنهان شویم ؟!
چه فرقی می کند که این کاوه چه می گوید، شما باز هم نمی اندیشید. هرگز .
این سنت بزرگ زندگیتان شده ...
"دختره ۱۴ ساله هم همچنان همان عقل ناقص را داراست"
میکس وار، گاهی ترکیبی از یک یا چند رنگ، گاهی ساختاری از یک یا چند فکر، همیشه مهم این نیست که چگونه و چرا، گاهی تنها و تنها، آمیخته شدن ساختار هر فکر با رنگ دلخواهش زیباست.